Dryf antygenowy jako mechanizm unikania guza niszczenia przez limfocyty T cytolityczne cd

Gdy nowotwory osiągnęły rozmiar 1,2 1.4 1,4 cm średnicy, adopcyjnie przenosiliśmy oczyszczone P1CTL do myszy z nowotworem. W tym momencie nowotwory rosłyby progresywnie u nieleczonych myszy, a eutanazja byłaby konieczna w ciągu tygodnia (14). Terapia P1CTL przedłużałaby żywotność myszy, chociaż nie uzyskano leczenia dużych guzów (14). Jak pokazano na ryc. 1a, zaobserwowano zmniejszenie o ponad 60% objętości guza w ciągu tygodnia od przeniesienia komórek T. Read more „Dryf antygenowy jako mechanizm unikania guza niszczenia przez limfocyty T cytolityczne cd”

Dryf antygenowy jako mechanizm unikania guza niszczenia przez limfocyty T cytolityczne ad

Po usunięciu niezwiązanych mAb, komórki inkubowano z perełkami magnetycznymi powleczonymi anty-Ig (BioSource International, Keystone, Colorado, USA). Komórki pokryte powłoką Ab zostały usunięte za pomocą magnesu. Niezwiązane komórki składały się z ponad 90% komórek T CD8, bez wykrywalnych komórek T CD4. Oczyszczone limfocyty T CD8 (5 x 106 / mysz) wstrzyknięto dożylnie myszom z dużymi guzami (> cm). W innych eksperymentach komórki śledziony 2 x 107 z TCR. Read more „Dryf antygenowy jako mechanizm unikania guza niszczenia przez limfocyty T cytolityczne ad”

Dryf antygenowy jako mechanizm unikania guza niszczenia przez limfocyty T cytolityczne

Stwierdzono, że mutacje w wirusowych antygenowych epitopach lub dryfach antygenowych umożliwiają wirusom unikanie rozpoznawania zarówno przez limfocyty Ab i T. Nie jest jednak jasne, czy komórki nowotworowe mogą uniknąć rozpoznania immunologicznego poprzez dryf antygenowy. Tutaj pokazujemy, że terapia adopcyjna z zarówno monoklonalnymi, jak i poliklonalnymi transgenicznymi CTL, specyficznymi dla naturalnego antygenu nowotworowego, P1A, wybiera wiele mutacji w antygenowym epitopie P1A. Mutacje te poważnie zmniejszają rozpoznawanie antygenu nowotworowego przez komórki T za pomocą różnych mechanizmów, w tym modulacji oddziaływania MHC: peptyd i wiązania TCR z kompleksem peptydów MHC: peptyd. Wyniki te dostarczają pierwszych dowodów na unikanie guza w rozpoznawaniu komórek T przez dryf antygenowy, a zatem mają ważne implikacje dla strategii immunoterapii nowotworów. Read more „Dryf antygenowy jako mechanizm unikania guza niszczenia przez limfocyty T cytolityczne”

Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 9

Barwienie srebrem białek z mięśnia sercowego wykonano zgodnie z wcześniejszym opisem (50). Kontrolne ładowanie wykryto przeciwciałem anty-GAPDH (monoklonalnym, Millipore) i anty-aktynowym (monoklonalnym, Sigma-Aldrich). Badanie ubikwitynacyjne in vitro i spektrometria masowa. Testy ubikwitynacji in vitro przeprowadzono zgodnie z publikacją (52). Krótko mówiąc, 500 ng MBP-MuRF1, MBP-MuRF1. Read more „Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 9”

Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 8

Mięśnie szkieletowe i serca zebrano, utrwalono za pomocą 3,7% paraformaldehydu, przetworzono i wybarwiono H & E, jak opisano wcześniej (10). Obrazy uzyskano za pomocą mikroskopu Leica DM2000 i aparatu cyfrowego z aparatem ze sprzężeniem ładunkowym Optronics DEI-750 i analizowano za pomocą oprogramowania ImageJ 1.62c (http://rsb.info.nih.gov/ij/) w celu obliczenia pola przekroju myofiber. Mikroskopię elektronową wykonano zgodnie z wcześniejszym opisem (10). W skrócie, mięsień płaszczkowaty i tkankę przegrody międzykomorowej serca 8-tygodniowych samców z miotu WT, myszy MuRF1a / a, MuRF3a / a i DKO wycięto i utrwalono w 2% aldehydem glutarowym w 0,1 M buforze kakodylowym przez noc. w 4 ° C. Read more „Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 8”

Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 7

Chociaż wykazano, że białka MuRF wchodzą w interakcję z nebuliną i troponiną T (17), nasze wyniki z zastosowaniem zmodyfikowanego barwienia trichromem Gomori wskazywały, że fenotyp obserwowany w mięśniu DKO jest głównie związany z zaburzoną degradacją i gromadzeniem się filamentów o grubości miozyny, ale nie-go. Nagromadzenie MHC w mięśniu szkieletowym DKO spowodowało przemieszczenie mitochondriów, co prawdopodobnie doprowadziło do nieefektywnego dostarczania energii do aparatu kurczliwego, co zwiększyło fenotyp w mięśniu DKO. Fenotyp serca obserwowany u myszy DKO składa się ze zwiększonej masy serca, zmniejszonej czynności serca i zwiększonej ekspresji ANF. Ten fenotyp wskazuje na przerostową kardiomiopatię i najprawdopodobniej jest spowodowany nagromadzeniem (3 / powolnego białka MHC w kardiomiocytach. Chociaż opowiadamy się za hipotezą, że wzrost ilości wolnego białka /. Read more „Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 7”

Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 6

Utrata białek mięśniowych podczas kacheksji (35), cukrzycy (36), sepsy (37) i zaburzeń neurologicznych (38) jest uważana za pośredniczoną przede wszystkim przez aktywację UPS. Chociaż wykazano, że białka miozyny są ubikwitynowane (39), nie zidentyfikowano specyficznej ligazy ubikwityny E3 lub towarzyszących jej enzymów koniugujących ubikwitynę E2, które pośredniczą w degradacji MHC zależnej od UPS. Ponadto, chociaż zidentyfikowano kilku partnerów interakcji dla MuRF3 (10), nie wykazano dotychczas aktywności ligazy ubikwityny E3 dla MuRF3. Tutaj pokazujemy, że. / Wolne MHC i MHCIIa służą jako zachodzące na siebie cele dla ubikwitynacji i zależnej od UPS degradacji przez MuRF1 i MuRF3 razem z enzymami koniugującymi ubikwitynę E2 UbcH5a, -b i -c. Read more „Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 6”

Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 5

Wolny MHC ulega podwyższeniu w sercu w odpowiedzi na niedoczynność tarczycy. W celu dalszego zbadania zdolności MuRF1 i MuRF3 do pośredniczenia w zależnym od ubikwityny obrocie. / Wolnym MHC in vivo, indukowaliśmy ekspresję a / wolnego MHC w sercu przez podawanie propylotiouracylu (PTU), inhibitora biosyntezy T3 (24 ), myszom MuRF1 (3, / Mu, MuRF3 (3 / i WT przez 2 tygodnie (Figura 5A). Użyliśmy tylko pojedynczych zmutowanych myszy MuRF do indukowania a / wolnego MHC w sercu z PTU, ponieważ ilość. / Powolnego MHC w pojedynczej zmutowanej myszy MuRF jest podobna do tej u myszy WT (Figura 5A) i ponieważ myszy DKO miały wysoka podstawowa zawartość a / wolny MHC w sercu (Figura 3E). Read more „Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia ad 5”

Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia czesc 4

Stosunek masy ciała do masy ciała wykazywał przerost serca u myszy DKO. (C) Echokardiografia wykazała obniżoną funkcję skurczową LV (frakcyjne skrócenie), zwiększoną średnicę skurczową lewej komory (LVESD) i niezmienioną średnicę końcoworozkurczową lewej komory (LVEDD). (D) Mikroskopia elektronowa serca wykazała nagromadzone i zdezorientowane grube włókna i przemieszczenie mitochondriów (strzałka). Linie ciągłe i kropkowane wskazują odpowiednio zewnętrzną średnicę wewnętrzną i wewnętrzną średnicę rdzenia. Panel dolny to powiększenie pola w prawym górnym panelu, pokazujące ultrastrukturę nagromadzonych włókien miozyny w kardiomiocytach. Read more „Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia czesc 4”

Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia cd

Anty-GAPDH zastosowano jako kontrolę. (D) Mikroskopia elektronowa przekrojów podłużnych (lewy górny i dolny) i krzyżowy (górny prawy i środkowy) mięśnia płaszczkowatego wykazała nagromadzenie materiału ziarnistego i nierozwiązane miozyny w miofibrach DKO. Strzałki wskazują mitochondria. Kropkowane linie wskazują na oddzielenie wewnętrznego rdzenia miofiber (poniżej linii) od gromadzącej się miozyny (powyżej linii). Środkowy panel pokazuje powiększenie obszaru w polu w prawym górnym rogu. Read more „Kumulacja miozyny i miopatia mięśni poprzecznie prążkowanych wynikają z utraty palca 1 i 3 mięśnia cd”