Hematopoetyczne komórki macierzyste rozmnażają się do momentu narodzin i wykazują odwracalną wadę wszczepienia w fazie ad 7

Ponadto, chociaż poziomy transkryptów nie różniły się między frakcjami G1 i S / G2 / M dla c-Kit, c-mpl, CD44, A 4int, VCAM1 lub CXCR4, 9-krotny wzrost ekspresji CXCL12 odnotowano w S / G2 / M HSCs. Wcześniejsze prace sugerowały, że zdolność przeszczepionych HSC do osiągnięcia niszy w BM, która może wspierać ich samopoczucie, może zależeć od siły gradientu CXCL12, który napotykają w przestrzeni BM, powodując migrację w kierunku osteoblastów, które wyścielają kość (22). Zgodnie z takim modelem można oczekiwać, że zdolność HSC do ekspresji CXCL12, przy braku zmian w ich ekspresji CXCR4, reguluje ich zdolność do reagowania na inne, bardziej odległe źródła CXCL12. Wzmożona ekspresja CXCL12 podczas progresji HSC przez S / G2 / M, jak wykazano tutaj, może wtedy być wystarczająca do zakłócania odpowiedniej wewnątrzkomórkowej odpowiedzi migracyjnej, powodując szybkie różnicowanie, śmierć lub nieodwracalną sekwestrację tych komórek w miejsce, w którym nie można ich pobudzać do dzielenia. Czasowa blokada CXCR4 na komórkach w BM przez wstrzyknięcie SDF-1G2 może następnie zwiększyć poziom wewnątrzb BM CXCL12 do punktu, który przejściowo odtwarza skuteczny gradient chemoatraktantu dla innych niewrażliwych HSC w S / G2 / M. Taka możliwość została ostatnio opracowana na danio pręgowanym, gdzie stwierdzono, że nadekspresja CXCL12 w komórkach zarodkowych uniemożliwia normalną migrację tych komórek w kierunku endogennych sygnałów CXCL12 (65). W układzie hematopoetycznym warto zauważyć, że długoterminowe ponowne zasiedlanie CXCL12. /. HSC wszczepiały napromienione gospodarze, podczas gdy tylko krótkotrwałe ponowne zasiedlanie uzyskano z CXCR4a /. komórki (66, 67). Ponadto, jak można by oczekiwać na podstawie wyjaśnienia, które wysunęliśmy, wymuszona nadekspresja CXCR4 w retrowirusowych stransdukowanych (tj. Proliferujących) ludzkich HSC była zdolna do zwiększenia aktywności werbalnej in vivo tych komórek (68), i odwrotnie, leczenia za pomocą przeciwciała przeciw CXCR4 miały odwrotny skutek (69). Jednak poziomy CXCL12 w BM również podlegają regulacji, jak to ma miejsce na przykład po podaniu G-CSF (70). Ostatnio Chen et al. (41) stwierdzili, że podawanie AMD3100 pretransplantu może spowodować niewielką poprawę w zagnieżdżaniu się nieaktywnych HSC HS dorosłych przeszczepionych do nienapromieniowanych gospodarzy. Proponowanym mechanizmem było to, że wstrzyknięty AMD3100 zainicjował mobilizację endogennych HSC w BM, polepszając w ten sposób zdolność przychodzących przeszczepionych HSC do konkurowania o obłożenie niszowe. W badaniach Chen et al. w związku z tym różniły się pod wieloma względami od opisanych tutaj, w których wpływ na przeszczep został oceniony w podłożu napromienionym subletalnie i stwierdzono, że jest wyłączny w przypadku przeszczepionych HSC w S / G2 / M w momencie wstrzyknięcia. W związku z tym wydaje się mało prawdopodobne, aby mechanizmy odpowiedzialne za wzmocnione wszczepienie zaobserwowane w obu modelach eksperymentalnych były identyczne, pomimo faktu, że oba są inicjowane przez leczenie gospodarza antagonistą CXCL12. Fakt, że proliferujące ludzkie HSC wykazują tę samą wnękę przeszczepu, gdy przechodzą przez S / G2 / M jest godny uwagi (20) i podkreśla kliniczne implikacje tych odkryć. Na przykład nasze wyniki przewidują, że wstrzyknięcie przeszczepione przez łożysko nie jest przydatną strategią poprawy skuteczności terapeutycznej HSC indukowanych w celu ekspansji in vitro. Do chwili obecnej interferencję działania CXCL12 przez określone inhibitory CXCR4 stosowano głównie w celu zwiększenia wydajności HSC od dawców do przeszczepu do pacjentów z mieloablacją (71, 72). Innym zastosowaniem takich inhibitorów sugerowanych przez przedstawione tu wyniki może być leczenie biorców przeszczepów komórek rowerowych. Tak więc istotną korzyść można również uzyskać przez wstępne traktowanie gospodarza, szczególnie gdy podaje się przeszczepy genetycznie zmodyfikowanych lub hodowanych komórek, ponieważ oczekuje się, że połowa HSC w asynchronicznie dzielącej się populacji będzie w S / G2 / M. Metody Myszy. Jako dawców i biorców stosowano Ly-congenowe szczepy myszy C57BL / 6. Wszyscy biorcy byli również homozygotyczni pod względem allelu W41. Myszy hodowano i utrzymywano w mikrozatorach z jałowym pokarmem, wodą i ściółką w BC Cancer Research Center. Wszystkie protokoły eksperymentalne zostały zatwierdzone przez Komitet Opieki nad Zwierzętami Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej. Komórki. Zawiesiny pojedynczych komórek przygotowano w zrównoważonym roztworze soli Hanka zawierającym 2% FCS (HF / 2; StemCell Technologies).
[podobne: rozmowa kwalifikacyjna przykład, okulistyka ceglana katowice, przetrząsarko zgrabiarka ]
[podobne: polipektomia endoskopowa, tomografia komputerowa gdynia, świt żywych trupów cda ]