Dryf antygenowy jako mechanizm unikania guza niszczenia przez limfocyty T cytolityczne ad 7

Wzrost guza monitorowano za pomocą suwmiarki. Dane pokazują średnią średnicę guza pięciu myszy na grupę. . Czas poświęcenia. ** Znacząco różni się od nietransgenicznego (P. 0,01), jak określono za pomocą testu t Studenta. (c) Silna odpowiedź CTL u myszy, które otrzymały transgeniczne komórki T. W 4-5 tygodniu po adopcyjnym przeniesieniu komórki śledziony myszy biorców wybarwiono anty-CD8 w połączeniu z H-2Ld obciążonym peptydami kontrolnymi lub P1A. Trzy niezależne eksperymenty ujawniły, że 10. 70% komórek T CD8 było zdolnych do wiązania kompleksu H-2Ld: P1A. Aby określić, czy warianty antygenowe mogą powstawać u myszy z poliklonalnymi komórkami T reagującymi na P1A, wyizolowaliśmy genomowy DNA z dwóch nawrotowych guzów. Fragmenty genów P1A amplifikowano, a następnie poddano trawieniu panelem trzech enzymów restrykcyjnych. Fnu4HI jest specyficzny dla GCNGC i rozpoznaje zmutowany P1A (6R). HaeIII, ze swoistością dla GGCC, może rozpoznać mutacje prowadzące do zastąpienia Lp w P7 lub P1. Jakakolwiek zmiana w sześciu nukleotydach kodujących P8 i P9 spowoduje utratę trawienia przez BbsI, który rozpoznaje GTCTTC. Jak pokazano na Figurze 8a, P1A w nowotworach od nietransgenicznych myszy traktowanych limfocytami T był całkowicie podatny na BbsI, podczas gdy był oporny na Fnu4HI i HaeIII. Tak więc, w nieobecności komórek T specyficznych względem antygenu, nie można było zidentyfikować mutacji w epitopie P1A przez mapowanie enzymów restrykcyjnych. Przeciwnie, komórki guza odzyskane z myszy traktowanych TCR. transgeniczne komórki T z łańcucha dały produkty P1A, które były częściowo oporne na BbsI i częściowo podatne na Fnu4HI. Tak więc znaczna liczba komórek nowotworowych zawierała mutację P1A (6R). Aby określić mutacje, które spowodowały oporność na BbsI, sklonowaliśmy produkty PCR i zsekwencjonowaliśmy trzy z klonów, które były oporne na BbsI. Dwa klony zmieniły T. G, powodując mutację P1A (8G), podczas gdy druga miała mutację G. C, co prowadziło do podstawienia V przez L w P8, przez co nazwano P8L. Ponieważ mutacje w pozycjach P8 i P6 zniosły rozpoznawanie limfocytów T w komórkach T, dochodzimy do wniosku, że dryf antygenowy pozwala również na unikanie guza poliklonalnych odpowiedzi CTL, głównie przeciwko epitopowi P1A. Rysunek 8 Guzy, które powracają po TCR. Terapia transgenicznym limfocytem T (TCRyTg) zawierała wiele mutacji w epitopie P1A. Fragmenty genów P1A amplifikowano z nawrotowych nowotworów i analizowano przez mapowanie enzymów restrykcyjnych lub klonowanie, a następnie sekwencjonowanie. (a) Mapowanie restrykcyjne przez panel enzymów restrykcyjnych identyfikujących mutacje P1A (1P) i P1A (7P) (HaeIII), P1A (6R) (Fnu4HI) i dowolną zmianę w nukleotydach kodujących P8 i P9 (BbsI). Fragmenty P1A zamplifikowano z komórek nowotworowych od myszy, które otrzymywały traktowanie T komórkami TCR typu dzikiego (Ntg). Zwróć uwagę na obecność mutacji P1A (6R) i zmian w P8 lub P9 w TCR. łańcuch. transgeniczna grupa, ale nie w grupie nietransgenicznej. Podobne wyniki zaobserwowano w innym nawracającym guzie od myszy, które otrzymały transgeniczne komórki T (dane nie przedstawione). (b) Sekwencjonowanie fragmentu P1A, który opierał się trawieniu przez BbsI. Zauważ, że z trzech analizowanych klonów dwie miały mutację P1A (8G), a jedna mutację P1A (8L). Dyskusja Chociaż dryft antygenowy ustalono jako główny mechanizm wirusowego uchylania się od odporności gospodarza (1-5, jego wkład w wychwytywanie guza nie był systematycznie analizowany. Istnieją co najmniej trzy ograniczenia, które mogą utrudniać postęp w tej dziedzinie. Po pierwsze, biorąc pod uwagę szybką replikację i. w przypadku wirusów RNA i retrowirusów. niestabilność genomu wirusowego, zainfekowany gospodarz może mieć dużą liczbę zmutowanych genomów wirusowych dostępnych do selekcji immunologicznej. Po drugie, być może dlatego, że wirusy są obce dla gospodarza, odpowiedzi immunologiczne są na ogół bardziej odporne niż odporność przeciwnowotworowa, zarówno pod względem liczby CTL swoistych dla wirusa (20. 22), jak i ich funkcji efektorowej (13, 23). Po trzecie, w żadnym doświadczalnym modelu nowotworu nie wykazano w pełni spektrum antygenów odrzucania guza pomimo faktu, że zidentyfikowano wiele antygenów nowotworowych (24). Brak przejrzystości w zakresie antygenów odrzucania guza utrudnia analizę mutacji, które mogą umożliwić uchylanie się guza. Aby oddzielić te trzy powiązane kwestie, użyliśmy myszy transgenicznych z TCR. lub TCR. transgenów w celu określenia, czy nowotwory są wystarczająco uniwersalne pod względem genetycznym, aby uniknąć CTL swoistych wobec naturalnego antygenowego epitopu nowotworowego. Stosując komórki T od myszy z monoklonalnymi (. Łańcuch. Transgenicznym.) I poliklonalnymi (. -Cylotransgenicznymi) komórkami T reagującymi z P1A, uzyskano wyraźne dowody, że mutacje w co najmniej czterech resztach w obrębie peptydu o dziewięciu AA mogą powodować nowotwór. unikanie silnej odpowiedzi CTL in vivo, ponieważ wykazano, że guzy z pojedynczą mutacją powracają i progresywnie rosną w obecności silnej odpowiedzi CTL. Warto zauważyć, że z prawie 70 klonów analizowanych wariantów nowotworów ex vivo, widoczna heterozygotyczność występuje tylko w pięciu klonach.
[przypisy: pizza hawajska składniki, okulistyka ceglana katowice, rehabilitacja po złamaniu szyjki kości udowej ]
[przypisy: tomografia komputerowa gdynia, świt żywych trupów cda, szpital na szaserów warszawa ]